కార్బన్ ఉద్గారాలను తగ్గించడంలో సూక్ష్మ జలవిద్యుత్ కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది

చైనా ప్రపంచంలోనే అత్యధిక జనాభా మరియు అత్యధిక బొగ్గు వినియోగం కలిగిన అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశం. "కార్బన్ గరిష్ఠ స్థాయి మరియు కార్బన్ తటస్థత" (ఇకపై "ద్వంద్వ కార్బన్" లక్ష్యం అని పిలవబడుతుంది) లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించిన ప్రకారం సాధించడానికి, ఎదురయ్యే కఠినమైన పనులు మరియు సవాళ్లు అపూర్వమైనవి. ఈ కఠినమైన పోరాటాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలి, ఈ పెద్ద పరీక్షలో ఎలా గెలవాలి, మరియు హరిత, అల్ప-కార్బన్ అభివృద్ధిని ఎలా సాకారం చేసుకోవాలి అనే విషయాలపై ఇంకా స్పష్టత రావాల్సిన ముఖ్యమైన అంశాలు చాలా ఉన్నాయి, వాటిలో ఒకటి మన దేశంలోని చిన్న జలవిద్యుత్‌ను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి అనేది.
అయితే, చిన్న జలవిద్యుత్ ద్వారా “ద్వంద్వ-కార్బన్” లక్ష్యాన్ని సాధించడం అనేది విస్మరించదగిన ఎంపికేనా? చిన్న జలవిద్యుత్ వల్ల పర్యావరణంపై పడే ప్రభావం పెద్దదా లేక చెడ్డదా? కొన్ని చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాల సమస్యలు పరిష్కరించలేని “పర్యావరణ విపత్తు”గా పరిణమించాయా? నా దేశంలోని చిన్న జలవిద్యుత్‌ను “అతిగా వినియోగించుకున్నారా”? ఈ ప్రశ్నలకు తక్షణమే శాస్త్రీయ, హేతుబద్ధమైన ఆలోచనతో సమాధానాలు కావాలి.

పునరుత్పాదక శక్తిని బలంగా అభివృద్ధి చేయడం మరియు అధిక నిష్పత్తిలో పునరుత్పాదక శక్తికి అనుగుణంగా ఉండే కొత్త విద్యుత్ వ్యవస్థ నిర్మాణాన్ని వేగవంతం చేయడం అనేది ప్రస్తుత అంతర్జాతీయ ఇంధన పరివర్తన యొక్క ఏకాభిప్రాయం మరియు కార్యాచరణ, మరియు ఇది "ద్వంద్వ కార్బన్" లక్ష్యాన్ని సాధించడానికి నా దేశానికి ఒక వ్యూహాత్మక ఎంపిక కూడా.
జనరల్ సెక్రటరీ షీ జిన్‌పింగ్ గత సంవత్సరం చివరలో జరిగిన క్లైమేట్ ఆంబిషన్ సమ్మిట్ మరియు లీడర్స్ క్లైమేట్ సమ్మిట్‌లో ఇలా అన్నారు: “2030 నాటికి ప్రాథమిక ఇంధన వినియోగంలో శిలాజేతర ఇంధనం వాటా సుమారు 25% ఉంటుంది, మరియు పవన, సౌర విద్యుత్ మొత్తం స్థాపిత సామర్థ్యం 1.2 బిలియన్ కిలోవాట్లకు పైగా చేరుకుంటుంది. చైనా బొగ్గు విద్యుత్ ప్రాజెక్టులను కఠినంగా నియంత్రిస్తుంది.”
దీనిని సాధించడానికి మరియు అదే సమయంలో విద్యుత్ సరఫరా యొక్క భద్రత మరియు విశ్వసనీయతను నిర్ధారించడానికి, మన దేశ జలవిద్యుత్ వనరులను మొదట పూర్తిగా అభివృద్ధి చేయగలమా లేదా అనేది కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది. కారణాలు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయి:
2030 నాటికి శిలాజేతర ఇంధన వనరుల 25% అవసరాన్ని తీర్చడం మొదటిది, మరియు దీనికి జలవిద్యుత్ అనివార్యం. పరిశ్రమ అంచనాల ప్రకారం, 2030 నాటికి మన దేశం యొక్క శిలాజేతర ఇంధన ఉత్పత్తి సామర్థ్యం సంవత్సరానికి 4.6 ట్రిలియన్ కిలోవాట్-గంటలకు పైగా చేరుకోవాలి. అప్పటికి, పవన విద్యుత్ మరియు సౌరశక్తి స్థాపిత సామర్థ్యం 1.2 బిలియన్ కిలోవాట్లకు చేరుకుంటుంది, దీనికి ఇప్పటికే ఉన్న జలవిద్యుత్, అణు విద్యుత్ మరియు ఇతర శిలాజేతర ఇంధన ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని కలిపితే, సుమారు 1 ట్రిలియన్ కిలోవాట్-గంటల విద్యుత్ కొరత ఉంది. వాస్తవానికి, మన దేశంలో అభివృద్ధి చేయగల జలవిద్యుత్ వనరుల విద్యుత్ ఉత్పత్తి సామర్థ్యం సంవత్సరానికి 3 ట్రిలియన్ కిలోవాట్-గంటల వరకు ఉంది. ప్రస్తుత అభివృద్ధి స్థాయి 44% కంటే తక్కువగా ఉంది (ఇది సంవత్సరానికి 1.7 ట్రిలియన్ కిలోవాట్-గంటల విద్యుత్ ఉత్పత్తి నష్టానికి సమానం). అభివృద్ధి చెందిన దేశాల ప్రస్తుత సగటు స్థాయికి, అంటే జలవిద్యుత్ అభివృద్ధిలో 80% వరకు చేరుకోగలిగితే, ఏటా 1.1 ట్రిలియన్ కిలోవాట్-గంటల విద్యుత్‌ను అదనంగా ఉత్పత్తి చేయవచ్చు. ఇది విద్యుత్ కొరతను తీర్చడమే కాకుండా, వరద నివారణ, కరువు, నీటి సరఫరా, నీటిపారుదల వంటి మన నీటి భద్రతా సామర్థ్యాలను కూడా గణనీయంగా మెరుగుపరుస్తుంది. జలవిద్యుత్, నీటిపారుదల అనేవి మొత్తంగా విడదీయరానివి కాబట్టి, నీటి వనరులను నియంత్రించే, అదుపు చేసే సామర్థ్యం చాలా తక్కువగా ఉండటం వల్ల మన దేశం యూరప్, అమెరికాలోని అభివృద్ధి చెందిన దేశాల కంటే వెనుకబడి ఉండదు.

రెండవది, పవన విద్యుత్ మరియు సౌరశక్తి యొక్క యాదృచ్ఛిక అస్థిరత సమస్యను పరిష్కరించడం, మరియు జలవిద్యుత్ కూడా దీనితో విడదీయరానిది. 2030 నాటికి, పవర్ గ్రిడ్‌లో స్థాపించబడిన పవన విద్యుత్ మరియు సౌరశక్తి నిష్పత్తి 25% కంటే తక్కువ నుండి కనీసం 40%కి పెరుగుతుంది. పవన విద్యుత్ మరియు సౌరశక్తి రెండూ అంతరాయంతో కూడిన విద్యుత్ ఉత్పాదన, మరియు వాటి నిష్పత్తి ఎంత ఎక్కువగా ఉంటే, గ్రిడ్ శక్తి నిల్వకు అవసరాలు అంత ఎక్కువగా ఉంటాయి. ప్రస్తుతమున్న అన్ని శక్తి నిల్వ పద్ధతులలో, వంద సంవత్సరాలకు పైగా చరిత్ర కలిగిన పంప్డ్ స్టోరేజ్ అత్యంత పరిణతి చెందిన సాంకేతికత, ఉత్తమ ఆర్థిక ఎంపిక, మరియు భారీస్థాయి అభివృద్ధికి సామర్థ్యం కలిగినది. 2019 చివరి నాటికి, ప్రపంచంలోని శక్తి నిల్వ ప్రాజెక్టులలో 93.4% పంప్డ్ స్టోరేజ్ కాగా, పంప్డ్ స్టోరేజ్ యొక్క స్థాపిత సామర్థ్యంలో 50% ఐరోపా మరియు అమెరికాలోని అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో కేంద్రీకృతమై ఉంది. పవన విద్యుత్ మరియు సౌరశక్తిని భారీస్థాయిలో అభివృద్ధి చేయడానికి "జలశక్తి పూర్తి అభివృద్ధి"ని "సూపర్ బ్యాటరీ"గా ఉపయోగించి, దానిని స్థిరమైన మరియు నియంత్రించదగిన అధిక-నాణ్యత శక్తిగా మార్చడం అనేది ప్రస్తుత అంతర్జాతీయ కార్బన్ ఉద్గారాల తగ్గింపు నాయకులకు ఒక ముఖ్యమైన అనుభవం. ప్రస్తుతం, నా దేశంలో స్థాపించబడిన పంప్డ్ స్టోరేజ్ సామర్థ్యం గ్రిడ్‌లో కేవలం 1.43% మాత్రమే ఉంది, ఇది "ద్వంద్వ కార్బన్" లక్ష్య సాధనను పరిమితం చేసే ఒక ప్రధాన లోపం.
నా దేశంలోని మొత్తం అభివృద్ధి చేయగల జలవిద్యుత్ వనరులలో ఐదవ వంతు చిన్న జలవిద్యుత్ ప్లాంట్లదే (ఇది ఆరు త్రీ గోర్జెస్ పవర్ స్టేషన్లకు సమానం). దీని సొంత విద్యుత్ ఉత్పత్తి మరియు ఉద్గారాల తగ్గింపు సహకారాన్ని విస్మరించలేము, కానీ అంతకంటే ముఖ్యంగా, దేశవ్యాప్తంగా విస్తరించి ఉన్న అనేక చిన్న జలవిద్యుత్ ప్లాంట్లను పంప్డ్-స్టోరేజ్ పవర్ స్టేషన్లుగా మార్చవచ్చు. తద్వారా అవి "గ్రిడ్‌లోకి అధిక నిష్పత్తిలో పవన విద్యుత్ మరియు సౌరశక్తిని స్వీకరించే కొత్త విద్యుత్ వ్యవస్థకు" ఇవి ఒక అనివార్యమైన ముఖ్యమైన మద్దతుగా నిలుస్తాయి.
అయితే, వనరుల సామర్థ్యం ఇంకా పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందని కొన్ని ప్రాంతాలలో, నా దేశంలోని చిన్న జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులు "అన్నింటికీ ఒకే విధానం" అనే ప్రభావానికి గురయ్యాయి. మనకంటే ఎంతో అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు కూడా, చిన్న జలవిద్యుత్ సామర్థ్యాన్ని వినియోగించుకోవడానికి ఇప్పటికీ ఇబ్బంది పడుతున్నాయి. ఉదాహరణకు, ఏప్రిల్ 2021లో, అమెరికా ఉపాధ్యక్షురాలు హారిస్ బహిరంగంగా ఇలా అన్నారు: “గత యుద్ధం చమురు కోసం జరిగింది, రాబోయే యుద్ధం నీటి కోసం జరగబోతోంది. బైడెన్ యొక్క మౌలిక సదుపాయాల బిల్లు జల సంరక్షణపై దృష్టి సారిస్తుంది, ఇది ఉపాధిని కల్పిస్తుంది. ఇది మన జీవనోపాధికి ఆధారపడే వనరులకు కూడా సంబంధించినది. ఈ 'అమూల్యమైన వస్తువు' అయిన నీటిలో పెట్టుబడి పెట్టడం యునైటెడ్ స్టేట్స్ యొక్క జాతీయ శక్తిని బలోపేతం చేస్తుంది.” జలవిద్యుత్ అభివృద్ధి 97%గా ఉన్న స్విట్జర్లాండ్, నది పరిమాణం లేదా జలపాతం ఎత్తుతో సంబంధం లేకుండా దానిని ఉపయోగించుకోవడానికి సాధ్యమైన ప్రతిదాన్ని చేస్తుంది. పర్వతాల వెంబడి పొడవైన సొరంగాలు మరియు పైప్‌లైన్‌లను నిర్మించడం ద్వారా, పర్వతాలు మరియు ప్రవాహాలలో చెల్లాచెదురుగా ఉన్న జలవిద్యుత్ వనరులను జలాశయాలలో కేంద్రీకరించి, ఆపై పూర్తిగా వినియోగించుకుంటుంది.

ఇటీవలి సంవత్సరాలలో, చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలు "పర్యావరణాన్ని దెబ్బతీస్తున్నాయని" ప్రధాన కారణంగా నిందించబడుతున్నాయి. కొంతమంది అయితే "యాంగ్జీ నది ఉపనదులపై ఉన్న అన్ని చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలను కూల్చివేయాలి" అని కూడా వాదించారు. చిన్న జలవిద్యుత్‌ను వ్యతిరేకించడం ఒక "ఫ్యాషన్‌గా" కనిపిస్తోంది.
మన దేశంలో కార్బన్ ఉద్గారాల తగ్గింపు మరియు గ్రామీణ ప్రాంతాలలో "కట్టెల స్థానంలో విద్యుత్తు వాడకం" అనే రెండు ప్రధాన పర్యావరణ ప్రయోజనాలతో పాటు, చిన్న జలవిద్యుత్తు వల్ల సామాజిక ప్రజాభిప్రాయం ఆందోళన చెందుతున్న నదుల పర్యావరణ పరిరక్షణ విషయానికి వస్తే, అస్పష్టంగా ఉండకూడని కొన్ని ప్రాథమిక ఇంగితజ్ఞానాలు ఉన్నాయి. విధ్వంసాన్ని "పరిరక్షణ"గా, తిరోగమనాన్ని "అభివృద్ధి"గా పరిగణిస్తూ "పర్యావరణ అజ్ఞానం"లోకి జారిపోవడం సులభం.
సహజంగా, ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా ప్రవహించే నది మానవాళికి ఏమాత్రం వరం కాదు, అది ఒక విపత్తు. మానవులు నీటిపై ఆధారపడి జీవిస్తారు మరియు నదులను స్వేచ్ఛగా ప్రవహించనిస్తారు. ఇది, నీటిమట్టం ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు వరదలను స్వేచ్ఛగా పొంగిపొర్లనివ్వడం, నీటిమట్టం తక్కువగా ఉన్నప్పుడు నదులను స్వేచ్ఛగా ఎండిపోనివ్వడంతో సమానం. అన్ని ప్రకృతి వైపరీత్యాలలో వరదలు, కరువుల వల్ల సంభవించే మరణాలు అత్యధికంగా ఉండటం వలనే, చైనాలో మరియు విదేశాలలో నదీ వరదల నిర్వహణ ఎల్లప్పుడూ ఒక ప్రధాన పరిపాలనా సమస్యగా పరిగణించబడింది. డ్యాంపింగ్ మరియు జలవిద్యుత్ సాంకేతికత నదీ వరదలను నియంత్రించే సామర్థ్యంలో గుణాత్మకమైన పురోగతిని సాధించాయి. నదీ వరదలు మరియు జలప్రళయాలు ప్రాచీన కాలం నుండి అడ్డుకోలేని ప్రకృతి విధ్వంసక శక్తిగా పరిగణించబడ్డాయి, మరియు అవి మానవ నియంత్రణగా మారాయి. ఆ శక్తిని సద్వినియోగం చేసుకొని సమాజానికి ప్రయోజనకరంగా మార్చాలి (పొలాలకు నీటిపారుదల, అభివృద్ధి పథం మొదలైనవి). అందువల్ల, ఆనకట్టలు నిర్మించి, ప్రకృతి దృశ్యాల కోసం నీటిని నిల్వ చేయడం మానవ నాగరికత యొక్క పురోగతి, మరియు అన్ని ఆనకట్టలను తొలగిస్తే మానవులు "ఆహారం కోసం దైవంపై ఆధారపడటం, నిరాశ, మరియు ప్రకృతి పట్ల నిష్క్రియ అనుబంధం" అనే అనాగరిక స్థితికి తిరిగి వెళ్ళడానికి వీలు కల్పిస్తుంది.
రెండవది, అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు మరియు ప్రాంతాల మంచి పర్యావరణానికి ప్రధాన కారణం నదీ ఆనకట్టల నిర్మాణం మరియు జలవిద్యుత్ పూర్తిస్థాయి అభివృద్ధి. ప్రస్తుతం, జలాశయాలు మరియు ఆనకట్టల నిర్మాణం మినహా, కాలం మరియు ప్రదేశాన్ని బట్టి సహజ నీటి వనరుల అసమాన పంపిణీ అనే వైరుధ్యాన్ని ప్రాథమికంగా పరిష్కరించడానికి మానవాళికి వేరే మార్గాలు లేవు. జలవిద్యుత్ అభివృద్ధి స్థాయి మరియు తలసరి నిల్వ సామర్థ్యం ఆధారంగా నీటి వనరులను నియంత్రించే మరియు అదుపు చేసే సామర్థ్యం అంతర్జాతీయంగా లేదు. దీనికి విరుద్ధంగా, "లైన్" ఎంత ఎక్కువగా ఉంటే అంత మంచిది. ఐరోపా మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నాటికే నదీ జలవిద్యుత్ కాస్కేడ్ అభివృద్ధిని ప్రాథమికంగా పూర్తి చేశాయి, మరియు వాటి సగటు జలవిద్యుత్ అభివృద్ధి స్థాయి మరియు తలసరి నిల్వ సామర్థ్యం మన దేశం కంటే వరుసగా రెండు మరియు ఐదు రెట్లు ఎక్కువగా ఉన్నాయి. జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులు నదులకు "పేగు అవరోధం" కాదని, ఆరోగ్యాన్ని కాపాడుకోవడానికి అవసరమైన "స్ఫింక్టర్ కండరాలు" అని ఆచరణ ఎప్పుడో నిరూపించింది. కాస్కేడ్ జలవిద్యుత్ అభివృద్ధి స్థాయి డాన్యూబ్, రైన్, కొలంబియా, మిసిసిపీ, టెన్నెస్సీ మరియు యాంగ్జీ నది యొక్క ఇతర ప్రధాన ఐరోపా మరియు అమెరికన్ నదుల కంటే చాలా ఎక్కువ. ఇవన్నీ అందమైనవి, ఆర్థికంగా సంపన్నమైనవి మరియు ప్రజలు, నీటితో సామరస్యంగా ఉండే ప్రదేశాలు.
మూడవది, చిన్న జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టుల పాక్షిక మళ్లింపు వలన నదీ భాగాలలో ఎండిపోవడం మరియు అంతరాయం కలగడం. ఇది అంతర్గత లోపం కాకుండా, సరైన నిర్వహణ లేకపోవడం వల్ల జరుగుతుంది. మళ్లింపు జలవిద్యుత్ కేంద్రం అనేది నీటి శక్తిని అధిక సామర్థ్యంతో వినియోగించుకోవడానికి ఉపయోగించే ఒక రకమైన సాంకేతికత, ఇది దేశ విదేశాలలో విస్తృతంగా వాడుకలో ఉంది. మన దేశంలో కొన్ని మళ్లింపు రకం చిన్న జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులను తొందరగా నిర్మించడం వల్ల, వాటి ప్రణాళిక మరియు రూపకల్పన తగినంత శాస్త్రీయంగా లేవు. ఆ సమయంలో, "పర్యావరణ అనుకూల ప్రవాహాన్ని" నిర్ధారించడానికి అవగాహన మరియు నిర్వహణ పద్ధతులు లేవు. ఇది విద్యుత్ ఉత్పత్తికి అధిక నీటి వినియోగానికి మరియు ప్లాంట్లు, ఆనకట్టల మధ్య ఉన్న నదీ భాగంలో (చాలా వరకు కొన్ని కిలోమీటర్ల పొడవున) నదులు ఎండిపోవడం, ఎండిపోవడం వంటి దృగ్విషయానికి దారితీసింది. ఈ దృగ్విషయం ప్రజాభిప్రాయం ద్వారా విస్తృతంగా విమర్శించబడింది. నిస్సందేహంగా, ఎండిపోవడం మరియు పొడి ప్రవాహం నదీ జీవావరణానికి ఖచ్చితంగా మంచిది కాదు, కానీ ఈ సమస్యను పరిష్కరించడానికి, మనం కారణానికి, ఫలితానికి పొంతన లేకుండా అడ్డదిడ్డంగా వ్యవహరించలేము. రెండు వాస్తవాలను స్పష్టం చేయాలి: మొదటిది, మన దేశంలోని సహజ భౌగోళిక పరిస్థితుల కారణంగా అనేక నదులు కాలానుగుణంగా ప్రవహిస్తాయి. జలవిద్యుత్ కేంద్రం లేకపోయినా, వేసవి కాలంలో నదీ మార్గం ఎండిపోయి, నీరు నిలవకుండా ఉంటుంది (ఈ కారణంగానే ప్రాచీన, ఆధునిక చైనా మరియు విదేశాలు నీటిపారుదల నిర్మాణం, సమృద్ధి మరియు ఎండిపోవడాన్ని నివారించడంపై ప్రత్యేక శ్రద్ధ వహించాయి). నీరు కలుషితం కాదు, మరియు కొన్ని మళ్లింపు రకం చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాల వల్ల కలిగే ఎండిపోవడం మరియు నీటి సరఫరా నిలిచిపోవడం వంటి సమస్యలను సాంకేతిక పరివర్తన మరియు పటిష్టమైన పర్యవేక్షణ ద్వారా పూర్తిగా పరిష్కరించవచ్చు. గత రెండేళ్లలో, దేశీయ మళ్లింపు రకం చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలు "24 గంటల నిరంతర పర్యావరణ ప్రవాహ విడుదల" అనే సాంకేతిక పరివర్తనను పూర్తి చేసి, కఠినమైన రియల్-టైమ్ ఆన్‌లైన్ పర్యవేక్షణ వ్యవస్థ మరియు పర్యవేక్షణ వేదికను ఏర్పాటు చేశాయి.
అందువల్ల, చిన్న మరియు మధ్య తరహా నదుల పర్యావరణ పరిరక్షణకు చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాల యొక్క ముఖ్యమైన విలువను హేతుబద్ధంగా అర్థం చేసుకోవాల్సిన తక్షణ అవసరం ఉంది: ఇది నది యొక్క సహజ ప్రవాహానికి హామీ ఇవ్వడమే కాకుండా, ఆకస్మిక వరదల ప్రమాదాలను తగ్గిస్తుంది, మరియు నీటి సరఫరా, సాగునీటి వంటి జీవనాధార అవసరాలను కూడా తీరుస్తుంది. ప్రస్తుతం, నది యొక్క సహజ ప్రవాహాన్ని నిర్ధారించిన తర్వాత అదనపు నీరు ఉన్నప్పుడు మాత్రమే చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలు విద్యుత్తును ఉత్పత్తి చేయగలవు. క్యాస్కేడ్ పవర్ స్టేషన్లు ఉండటం వల్లనే, నది యొక్క సహజ వాలు చాలా నిటారుగా ఉండి, వర్షాకాలంలో తప్ప నీటిని నిల్వ చేయడం కష్టంగా ఉంటుంది. దానికి బదులుగా, మెట్ల పద్ధతిని ఏర్పాటు చేస్తారు. ఇది నేల నీటిని నిలుపుకొని పర్యావరణాన్ని బాగా మెరుగుపరుస్తుంది. చిన్న మరియు మధ్య తరహా గ్రామాలు, పట్టణాల జీవనోపాధికి, అలాగే నదుల నీటి వనరుల నియంత్రణకు చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాల స్వభావం ఒక అనివార్యమైన ముఖ్యమైన మౌలిక సదుపాయం. కొన్ని పవర్ స్టేషన్ల నిర్వహణ లోపాల కారణంగా, అన్ని చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలను బలవంతంగా కూల్చివేస్తున్నారు, ఇది ప్రశ్నించదగిన విషయం.

పర్యావరణ నాగరికత నిర్మాణపు సమగ్ర ప్రణాళికలో కార్బన్ పీకింగ్ మరియు కార్బన్ న్యూట్రాలిటీలను చేర్చాలని కేంద్ర ప్రభుత్వం స్పష్టం చేసింది. “14వ పంచవర్ష ప్రణాళిక” కాలంలో, మన దేశ పర్యావరణ నాగరికత నిర్మాణం కార్బన్‌ను తగ్గించడాన్ని ఒక కీలక వ్యూహాత్మక దిశగా కేంద్రీకరిస్తుంది. మనం పర్యావరణ ప్రాధాన్యత, హరిత మరియు తక్కువ కార్బన్‌తో కూడిన ఉన్నత నాణ్యతా అభివృద్ధి మార్గాన్ని నిశ్చయంగా అనుసరించాలి. పర్యావరణ పరిరక్షణ మరియు ఆర్థిక అభివృద్ధి పరస్పరం ఏకీకృతమై, ఒకదానికొకటి పూరకంగా ఉంటాయి.
స్థానిక ప్రభుత్వాలు కేంద్ర ప్రభుత్వ విధానాలను, అవసరాలను ఎలా ఖచ్చితంగా అర్థం చేసుకుని, వాస్తవంగా అమలు చేయాలో ఫుజియాన్ జియాడాంగ్ స్మాల్ హైడ్రోపవర్ చక్కగా వివరించింది.
ఫుజియాన్‌లోని నింగ్డేలో ఉన్న జియాడాంగ్ టౌన్‌షిప్ ఒకప్పుడు చాలా పేద టౌన్‌షిప్‌గా మరియు తూర్పు ఫుజియాన్‌లోని "ఐదు సౌకర్యాలు లేని టౌన్‌షిప్‌లు" (రోడ్లు లేవు, తాగునీటి సరఫరా లేదు, దీపాలు లేవు, ఆర్థిక ఆదాయం లేదు, ప్రభుత్వ కార్యాలయ స్థలం లేదు) గా ఉండేది. స్థానిక నీటి వనరులను ఉపయోగించి విద్యుత్ కేంద్రాన్ని నిర్మించడం "గుడ్లు పెట్టగల కోడిని పట్టుకోవడంతో సమానం." 1989లో, స్థానిక ఆర్థిక పరిస్థితి చాలా కఠినంగా ఉన్నప్పుడు, నింగ్డే ప్రిఫెక్చురల్ కమిటీ ఒక చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాన్ని నిర్మించడానికి 400,000 యువాన్‌లను కేటాయించింది. అప్పటి నుండి, దిగువ పార్టీ వెదురు పట్టీలు మరియు పైన్ రెసిన్ దీపాల చరిత్రకు వీడ్కోలు పలికింది. 2,000 ఎకరాలకు పైగా వ్యవసాయ భూమికి నీటిపారుదల సమస్య కూడా పరిష్కరించబడింది, మరియు ప్రజలు ధనవంతులు కావడానికి మార్గాల గురించి ఆలోచించడం ప్రారంభించారు, తేయాకు మరియు పర్యాటకం అనే రెండు ప్రధాన పరిశ్రమలను ఏర్పాటు చేశారు. ప్రజల జీవన ప్రమాణాలు మెరుగుపడటం మరియు విద్యుత్‌కు డిమాండ్ పెరగడంతో, జియాడాంగ్ చిన్న జలవిద్యుత్ కంపెనీ సామర్థ్య విస్తరణ, ఉన్నతీకరణ మరియు పరివర్తనను అనేకసార్లు చేపట్టింది. "నదిని దెబ్బతీస్తూ, భూదృశ్యాల కోసం నీటిని మళ్లించే" ఈ మళ్లింపు రకం విద్యుత్ కేంద్రం ఇప్పుడు 24 గంటలూ నిరంతరాయంగా నీటిని విడుదల చేస్తోంది. ఈ పర్యావరణ అనుకూల ప్రవాహం దిగువన ఉన్న నదులు స్వచ్ఛంగా, ప్రశాంతంగా ఉండేలా చూస్తూ, పేదరిక నిర్మూలన, గ్రామీణ పునరుజ్జీవనం, హరిత మరియు తక్కువ కార్బన్ ఉద్గారాల అభివృద్ధికి ఒక అందమైన చిత్రాన్ని అందిస్తోంది. ఒక పక్షం ఆర్థిక వ్యవస్థను నడపడం, పర్యావరణాన్ని పరిరక్షించడం, మరియు మరో పక్ష ప్రజలకు ప్రయోజనం చేకూర్చడం కోసం చిన్న జలవిద్యుత్‌ను అభివృద్ధి చేయడమే, మన దేశంలోని అనేక గ్రామీణ మరియు మారుమూల ప్రాంతాలలో ఉన్న చిన్న జలవిద్యుత్ యొక్క వాస్తవ స్వరూపం.
అయితే, దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో, “చిన్న జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులను పూర్తిగా తొలగించడం” మరియు “చిన్న జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టుల ఉపసంహరణను వేగవంతం చేయడం” అనేవి “పర్యావరణ పునరుద్ధరణ మరియు పర్యావరణ పరిరక్షణ”గా పరిగణించబడుతున్నాయి. ఈ పద్ధతి ఆర్థిక మరియు సామాజిక అభివృద్ధిపై తీవ్రమైన ప్రతికూల ప్రభావాలను కలిగించింది, మరియు దీనిపై తక్షణ దృష్టి సారించి, వీలైనంత త్వరగా దిద్దుబాట్లు చేయాలి. ఉదాహరణకు:
స్థానిక ప్రజల ప్రాణాలకు, ఆస్తులకు భద్రత కల్పించడం కోసం, ప్రధాన భద్రతా ప్రమాదాలను భూగర్భంలోకి తరలించడం మొదటిది. ప్రపంచంలో జరిగే ఆనకట్ట వైఫల్యాలలో దాదాపు 90% జలవిద్యుత్ కేంద్రాలు లేని జలాశయ ఆనకట్టలలోనే సంభవిస్తాయి. జలాశయ ఆనకట్టను అలాగే ఉంచి, జలవిద్యుత్ యూనిట్‌ను తొలగించే పద్ధతి విజ్ఞానాన్ని ఉల్లంఘించడమే కాకుండా, ఆనకట్ట యొక్క సాంకేతికత మరియు రోజువారీ భద్రతా నిర్వహణ పరంగా అత్యంత సమర్థవంతమైన భద్రతా హామీని కోల్పోవడంతో సమానం.
రెండవది, ఇప్పటికే విద్యుత్ ఉత్పత్తిలో గరిష్ఠ స్థాయిని చేరుకున్న ప్రాంతాలు, కొరతను భర్తీ చేయడానికి బొగ్గు విద్యుత్‌ను పెంచాలి. గరిష్ఠ స్థాయికి చేరే లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో, అనుకూల పరిస్థితులున్న ప్రాంతాలు ముందుండాలని కేంద్ర ప్రభుత్వం కోరుతోంది. సహజ వనరుల లభ్యతకు పరిస్థితులు అనుకూలంగా లేని ప్రాంతాలలో, చిన్న జలవిద్యుత్ ప్లాంట్లను అన్నిచోట్లా తొలగించడం వల్ల బొగ్గు మరియు విద్యుత్ సరఫరా అనివార్యంగా పెరుగుతుంది. లేకపోతే, పెద్ద అంతరం ఏర్పడి, కొన్ని చోట్ల విద్యుత్ కొరత కూడా తలెత్తవచ్చు.
మూడవది, సహజ ప్రకృతి దృశ్యాలు మరియు చిత్తడి నేలలకు తీవ్ర నష్టం కలిగించడం, అలాగే పర్వత ప్రాంతాలలో విపత్తు నివారణ మరియు ఉపశమన సామర్థ్యాలను తగ్గించడం. చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలను తొలగించడంతో, జలాశయ ప్రాంతంపై ఆధారపడిన అనేక సుందరమైన ప్రదేశాలు, చిత్తడి నేలల పార్కులు, మేకపిట్టలు మరియు ఇతర అరుదైన పక్షుల ఆవాసాలు ఇకపై ఉండవు. జలవిద్యుత్ కేంద్రాల నుండి శక్తిని వెదజల్లడం లేకపోతే, నదుల ద్వారా పర్వత లోయలలో జరిగే కోతను మరియు క్రమక్షయాన్ని తగ్గించడం అసాధ్యం అవుతుంది, మరియు కొండచరియలు విరిగిపడటం, బురద ప్రవాహాలు వంటి భూగర్భ విపత్తులు కూడా పెరుగుతాయి.
నాలుగవది, విద్యుత్ కేంద్రాల కోసం రుణాలు తీసుకోవడం మరియు వాటిని కూల్చివేయడం వలన ఆర్థికపరమైన నష్టాలు వాటిల్లవచ్చు మరియు సామాజిక స్థిరత్వం దెబ్బతినవచ్చు. చిన్న జలవిద్యుత్ కేంద్రాలను ఉపసంహరించుకోవడానికి భారీ మొత్తంలో నష్టపరిహార నిధులు అవసరమవుతాయి, దీనివల్ల ఇప్పుడిప్పుడే కోలుకుంటున్న అనేక రాష్ట్ర స్థాయి పేద జిల్లాలు భారీ అప్పుల ఊబిలోకి కూరుకుపోతాయి. సకాలంలో నష్టపరిహారం అందకపోతే, అది రుణాల ఎగవేతకు దారితీస్తుంది. ప్రస్తుతం, కొన్ని చోట్ల సామాజిక ఘర్షణలు మరియు హక్కుల పరిరక్షణకు సంబంధించిన సంఘటనలు చోటుచేసుకున్నాయి.

జలవిద్యుత్ అనేది అంతర్జాతీయ సమాజం గుర్తించిన ఒక స్వచ్ఛమైన శక్తి వనరు మాత్రమే కాదు, దీనికి నీటి వనరుల నియంత్రణ మరియు పర్యవేక్షణ విధి కూడా ఉంది, దీనిని మరే ఇతర ప్రాజెక్ట్ కూడా భర్తీ చేయలేదు. యూరప్ మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లోని అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు ఎన్నడూ "ఆనకట్టలను కూల్చివేసే యుగం"లోకి ప్రవేశించలేదు. దానికి విరుద్ధంగా, మన దేశంతో పోలిస్తే ఆ దేశాలలో జలవిద్యుత్ అభివృద్ధి స్థాయి మరియు తలసరి నిల్వ సామర్థ్యం చాలా ఎక్కువగా ఉండటమే దీనికి కారణం. తక్కువ ఖర్చుతో, అధిక సామర్థ్యంతో "2050 నాటికి 100% పునరుత్పాదక శక్తి" వైపు పరివర్తనను ప్రోత్సహించండి.
గత దశాబ్ద కాలంగా, "జలవిద్యుత్‌ను ఒక రాక్షస ప్రాజెక్టుగా చిత్రీకరించడం" అనే తప్పుడు ప్రచారం కారణంగా, జలవిద్యుత్‌పై చాలా మంది అవగాహన చాలా తక్కువ స్థాయిలో ఉండిపోయింది. జాతీయ ఆర్థిక వ్యవస్థకు, ప్రజల జీవనోపాధికి సంబంధించిన కొన్ని ప్రధాన జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులు రద్దు చేయబడ్డాయి లేదా నిలిచిపోయాయి. ఫలితంగా, మన దేశ ప్రస్తుత నీటి వనరుల నియంత్రణ సామర్థ్యం అభివృద్ధి చెందిన దేశాల సగటు స్థాయిలో ఐదవ వంతు మాత్రమే ఉంది. అంతర్జాతీయ ప్రమాణాల ప్రకారం, తలసరి అందుబాటులో ఉన్న నీటి పరిమాణం ఎల్లప్పుడూ "తీవ్ర నీటి కొరత" స్థితిలోనే ఉంది. యాంగ్జీ నదీ పరివాహక ప్రాంతం దాదాపు ప్రతి సంవత్సరం తీవ్రమైన వరద నియంత్రణ, వరద నివారణ ఒత్తిడిని ఎదుర్కొంటోంది. "జలవిద్యుత్‌ను ఒక రాక్షస ప్రాజెక్టుగా చిత్రీకరించే" జోక్యాన్ని తొలగించకపోతే, జలవిద్యుత్ నుండి సహకారం లేకపోవడం వల్ల "ద్వంద్వ కార్బన్" లక్ష్యాన్ని అమలు చేయడం మనకు మరింత కష్టమవుతుంది.
జాతీయ నీటి భద్రత, ఆహార భద్రతను కాపాడటానికైనా, లేదా అంతర్జాతీయ "ద్వంద్వ-కార్బన్" లక్ష్యం పట్ల మన దేశం యొక్క గంభీరమైన నిబద్ధతను నెరవేర్చడానికైనా, జలవిద్యుత్ అభివృద్ధిని ఇకపై ఆలస్యం చేయడానికి వీల్లేదు. చిన్న జలవిద్యుత్ పరిశ్రమను ప్రక్షాళన చేసి, సంస్కరించడం అత్యంత అవసరం. కానీ అది మితిమీరిపోయి మొత్తం పరిస్థితిని ప్రభావితం చేయకూడదు. అలాగే, గొప్ప వనరుల సామర్థ్యం ఉన్న చిన్న జలవిద్యుత్ తదుపరి అభివృద్ధిని అడ్డుకోవడం అటుంచి, ఈ పనిని అన్ని రంగాలకు ఒకేసారి చేయకూడదు. శాస్త్రీయ హేతుబద్ధతకు తిరిగి రావడం, సామాజిక ఏకాభిప్రాయాన్ని పటిష్టం చేయడం, అనవసరమైన దారి మళ్లింపులను, తప్పుడు మార్గాలను నివారించడం, అనవసరమైన సామాజిక మూల్యాన్ని చెల్లించడం వంటివి తక్షణమే చేయాల్సిన అవసరం ఉంది.