De Pelton-turbine is een type turbine dat veelvuldig wordt gebruikt in waterkrachtcentrales. Deze turbines worden over het algemeen toegepast op locaties met een valhoogte van meer dan 200 meter. Dit type turbine werd in 1880, tijdens de goudkoorts, ontwikkeld door Lester Pelton.

Bij gebruik voor het opwekken van elektriciteit bevindt zich doorgaans een waterreservoir op enige hoogte boven de Pelton-turbine. Het water stroomt vervolgens via de persleiding naar speciale sproeiers die water onder druk naar de turbine leiden. Om drukschommelingen te voorkomen, is de persleiding voorzien van een buffertank die plotselinge waterdrukveranderingen absorbeert.

In tegenstelling tot andere turbinetypes, die reactieturbines zijn, staat de Pelton-turbine bekend als een impulsturbine. Dit betekent simpelweg dat het water, in plaats van te bewegen als gevolg van een reactiekracht, een impuls op de turbine uitoefent om deze in beweging te brengen.