De Amerikaanse Energy Information Administration (EIA) heeft onlangs een rapport gepubliceerd waarin staat dat de Verenigde Staten sinds de zomer van dit jaar te kampen hebben met extreme droogte, waardoor de waterkrachtproductie in veel delen van het land al enkele maanden achtereen is gedaald. Er is een elektriciteitstekort in de staat en het regionale elektriciteitsnet staat onder grote druk.
De productie van waterkrachtenergie neemt al maanden af.
De EIA wees erop dat extreem en abnormaal droog weer de meeste delen van het westen van de Verenigde Staten heeft getroffen, met name veel staten in het noordwesten van de Stille Oceaan. In deze staten bevindt zich het grootste deel van de geïnstalleerde waterkrachtcapaciteit van de VS. Naar verwachting zal dit dit jaar leiden tot een daling van de waterkrachtproductie in de Verenigde Staten met 14% ten opzichte van vorig jaar.
Het is bekend dat in de vijf staten Washington, Idaho, Vermont, Oregon en South Dakota minstens de helft van de elektriciteit in elke staat afkomstig is van waterkracht. In augustus vorig jaar werd Californië, dat 13% van de geïnstalleerde waterkrachtcapaciteit van de VS bezit, gedwongen de Edward Hyatt-waterkrachtcentrale te sluiten nadat het waterpeil van Lake Oroville tot een historisch dieptepunt was gedaald. Duizenden huishoudens voorzien in hun eigen elektriciteitsbehoefte. In november vorig jaar was de waterkrachtcapaciteit van Californië gedaald tot het laagste niveau in tien jaar.
De Hooverdam, de belangrijkste bron van elektriciteitsverbruik in de westelijke staten, bereikte deze zomer het laagste waterpeil sinds de voltooiing ervan, en de elektriciteitsproductie is dit jaar tot nu toe met 25% gedaald.
Bovendien blijft het waterpeil van Lake Powell, op de grens tussen Arizona en Utah, dalen. De EIA voorspelt dat dit zal leiden tot een kans van 3% dat de Glen Canyon Dam volgend jaar geen elektriciteit meer kan opwekken, en een kans van 34% dat dit in 2023 het geval zal zijn.De druk op het regionale elektriciteitsnet neemt sterk toe.
De plotselinge daling van de waterkrachtproductie heeft enorme druk gelegd op de werking van het regionale elektriciteitsnet in de VS. Het huidige Amerikaanse netwerk bestaat hoofdzakelijk uit drie grote gecombineerde elektriciteitsnetten in het oosten, westen en zuiden van Texas. Deze drie gecombineerde elektriciteitsnetten zijn met elkaar verbonden door slechts enkele gelijkstroomleidingen met een lage capaciteit, die respectievelijk 73%, 19% en 8% van de in de Verenigde Staten verkochte elektriciteit leveren.
Het oostelijke elektriciteitsnet ligt dicht bij de belangrijkste kolen- en gaswinningsgebieden van de Verenigde Staten en maakt voornamelijk gebruik van kolen en aardgas voor de energieopwekking; het westelijke elektriciteitsnet ligt dicht bij de bergen en rivieren van Colorado en is verspreid over de Rocky Mountains en andere berggebieden met een ruig terrein, waar waterkracht de belangrijkste energiebron is; het zuidelijke elektriciteitsnet van Texas bevindt zich in het schaliegasbekken, waar aardgas de dominante energiebron vormt en een onafhankelijk, kleinschalig elektriciteitsnet in de regio vormt.
Het Amerikaanse mediabedrijf CNBC wees erop dat het westerse elektriciteitsnet, dat voornamelijk op waterkracht draait, zijn operationele belasting verder heeft verhoogd. Sommige experts gaven aan dat het westerse elektriciteitsnet dringend rekening moet houden met een mogelijke plotselinge daling van de waterkrachtproductie.
Uit gegevens van het EIA blijkt dat waterkracht de vijfde plaats inneemt in de Amerikaanse energiestructuur en dat het aandeel is gedaald van 7,25% vorig jaar naar 6,85%. In de eerste helft van dit jaar daalde de waterkrachtproductie in de Verenigde Staten met 12,6% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar.
Waterkracht is nog steeds essentieel.
"De grootste uitdaging waar we voor staan, is het vinden van een geschikte bron of een combinatie van bronnen die een energie- en stroomproductiecapaciteit kunnen leveren die gelijkwaardig is aan die van waterkracht." Lindsay Buckley, woordvoerster van de California Energy Commission, zei: "Naarmate klimaatverandering leidt tot extremer weer met een toenemende frequentie, moeten netbeheerders sneller reageren op de enorme schommelingen in de opwekking van waterkrachtenergie."
EIA wees erop dat waterkracht een relatief flexibele, hernieuwbare energiebron is met sterke prestaties op het gebied van vraagsturing en -regulering, en dat de energieproductie gemakkelijk kan worden in- en uitgeschakeld. Daardoor kan het goed samengaan met intermitterende windenergie. Gedurende deze periode kan waterkracht de complexiteit van het elektriciteitsnet aanzienlijk verlichten. Dit betekent dat waterkracht nog steeds onmisbaar is voor de Verenigde Staten.
Severin Borenstein, een expert op het gebied van hernieuwbare energie aan de Universiteit van Californië in Berkeley en lid van de raad van bestuur van de California Independent Power System Operators, zei: "Waterkracht is een belangrijk onderdeel van de samenwerking binnen het gehele energiesysteem, en de positionering ervan is zeer belangrijk."
Naar verluidt heeft de plotselinge daling van de waterkrachtproductie er momenteel toe geleid dat nutsbedrijven en netbeheerders in veel westelijke staten van de Verenigde Staten op zoek zijn gegaan naar andere energiebronnen, zoals fossiele brandstoffen, kernenergie en wind- en zonne-energie. "Dit leidt indirect tot hogere operationele kosten voor nutsbedrijven", aldus Nathalie Voisin, een waterbouwkundig ingenieur uit Los Angeles. "Waterkracht was van oudsher zeer betrouwbaar, maar de huidige situatie dwingt ons om zo snel mogelijk een oplossing te vinden."
Geplaatst op: 22 oktober 2021
