Obchody 71. Dnia Narodowego Chińskiej Republiki Ludowej i Dnia Środka Jesieni

Obchody 71. Dnia Narodowego Chińskiej Republiki Ludowej i Dnia Środka Jesieni Święto Narodowe Chińskiej Republiki Ludowej 1 października 1949 roku na placu Tian’anmen w Pekinie odbyła się uroczysta ceremonia inauguracji Centralnego Rządu Ludowego Chińskiej Republiki Ludowej, zwana ceremonią założycielską. Pierwszym, który zaproponował ustanowienie „Dnia Narodowego”, był pan Ma Xulun, członek Komunistycznej Partii Chin (CPPCC) i główny przedstawiciel Demokratycznego Stowarzyszenia Postępowego. 9 października 1949 roku Pierwszy Komitet Narodowy Chińskiej Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej odbył swoje pierwsze posiedzenie. Członek Xu Guangping wygłosił przemówienie: „Komisarz Ma Xulun nie może przybyć na urlop. Poprosił mnie, abym powiedział, że powstanie Chińskiej Republiki Ludowej powinno wiązać się ze Świętem Narodowym, więc mam nadzieję, że Rada ustanowi 1 października Dniem Narodowym”. Członek Lin Boqu również poparł wniosek. Poproszono o dyskusję i podjęcie decyzji. Tego samego dnia zebrani przyjęli wniosek „Zwrócić się do rządu o ustanowienie 1 października Dniem Narodowym Chińskiej Republiki Ludowej, aby zastąpić dotychczasowe Święto Narodowe obchodzone 10 października” i przesłali go Centralnemu Rządowi Ludowemu do wdrożenia. Święto Narodowe Chińskiej Republiki Ludowej 2 grudnia 1949 r. czwarte posiedzenie Centralnego Komitetu Rządu Ludowego oświadczyło, że: „Centralny Komitet Rządu Ludowego niniejszym oświadcza: Od 1950 r., tj. każdego roku 1 października, wielki dzień jest Dniem Narodowym Chińskiej Republiki Ludowej”. W ten sposób „1 października” został zidentyfikowany jako „urodziny” Chińskiej Republiki Ludowej, czyli „Dzień Narodowy”. Od 1950 roku 1 października jest wielkim świętem dla ludzi ze wszystkich grup etnicznych w Chinach.   Dzień Środka Jesieni Dzień Środka Jesieni, znany również jako Święto Księżyca, Święto Księżyca, Wigilia Księżyca, Święto Jesieni, Święto Środka Jesieni, Święto Kultu Księżyca, Święto Księżyca Niang, Święto Księżyca, Święto Reunion itp., jest tradycyjnym chińskim świętem ludowym. Święto Środka Jesieni wywodzi się z kultu zjawisk niebieskich i rozwinęło się z jesiennej wigilii czasów starożytnych. Początkowo święto „Święto Jiyue” odbywało się w 24. okresie słonecznym „równonocy jesiennej” w kalendarzu Ganzhi. Później zostało dostosowane do piętnastego dnia kalendarza Xia (kalendarza księżycowego), a w niektórych miejscach Święto Środka Jesieni ustalono na 16. dzień kalendarza Xia. Od czasów starożytnych Święto Środka Jesieni miało zwyczaje ludowe, takie jak kult księżyca, podziwianie księżyca, jedzenie ciasteczek księżycowych, zabawa lampionami, podziwianie osmantusa i picie wina osmantusowego. Święto Środka Jesieni wywodzi się ze starożytności i cieszyło się popularnością za czasów dynastii Han. Zostało ono utrwalone we wczesnych latach panowania dynastii Tang i zyskało popularność po okresie panowania dynastii Song. Święto Środka Jesieni stanowi syntezę jesiennych zwyczajów sezonowych, a większość elementów święta w nim zawartych ma starożytne korzenie. W Dzień Środka Jesieni okrąg księżyca symbolizuje ponowne spotkanie ludzi. Ma to być tęsknota za rodzinnym miastem, tęsknota za miłością krewnych, modlitwa o urodzaj i szczęście, a także stanie się barwnym i cennym dziedzictwem kulturowym. Święto Środka Jesieni, Święto Wiosny, Święto Ching Ming i Święto Smoczych Łodzi to cztery tradycyjne chińskie święta. Zainspirowane kulturą chińską, Święto Środka Jesieni jest również tradycyjnym świętem w niektórych krajach Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej, zwłaszcza wśród Chińczyków lokalnych i chińskich mieszkających za granicą. 20 maja 2006 roku Rada Państwa wpisała je na pierwszą edycję krajowych list niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Święto Środka Jesieni jest oficjalnie uznanym świętem narodowym od 2008 roku.