የፍራንሲስ ተርባይን የሥራ ዘዴ
ተርባይኑ ውጫዊ ጠመዝማዛ መያዣን ያቀፈ ሲሆን በመቀጠልም የቆይ ቫንስ የሚባሉ ቋሚ ምላጮች ስብስብ ነው። ቀጥሎም መሪ ቫንስ የሚባሉ የሚንቀሳቀሱ ምላጮች ስብስብ ይመጣል፣ ከዚያም ሯጭ የሚባሉ ማዕከላዊ ቦታ ያላቸው ምላጮች ስብስብ እና በመጨረሻም ዱስት ድራፍት ቱቦ የሚባል የሚወጣ ቱቦ ይመጣል።
ፍሰቱ ወደ ፍራንሲስ ተርባይን የሚሄደው በስፒራል ካሴቱ በኩል ነው። የካሴቱን የመስቀለኛ ክፍል መጠን መቀነስ ፍሰቱ በመላው ፔሪሜትር ወጥ በሆነ ፍጥነት ወደ ተርባይኑ ማዕከላዊ ክፍል እንዲገባ ያረጋግጣል።
ፍሰቱ በመቀጠል ወደ ሯጩ ከመግባቱ በፊት በሁለት የቢላዎች ስብስቦች ውስጥ ያልፋል፤ እነሱም ውጫዊው የመቆያ ቫኖች እና ውስጣዊው የመሪ ቫኖች ናቸው። የመቆያ ቫኖቹ ተስተካክለው ውሃውን ወደ ሯጩ ክፍል ለመምራት ይረዳሉ። በመግቢያው ፍሰት ላይ ያለውን ሽክርክሪት ለመቀነስም ይረዳሉ።
በመቆያ ቫኖች እና በሩጫ መካከል የተቀመጡት የመሪ ቫኖች የበለጠ ወሳኝ ሚና ይጫወታሉ። የፍሰት መጠኑን በሃይል ፍላጎት ላይ በመመስረት ያስተዳድራሉ። ነገር ግን የሃይል ፍላጎት በጊዜ ሂደት ይለዋወጣል። የመሪ ቫኖቹ የውሃ ፍሰት መጠንን ይቆጣጠራሉ እና የሃይል ምርት ከፍላጎት ጋር እንዲጣጣም ያረጋግጣሉ። በተጨማሪም የመሪ ቫኖች ወደ ሯጭ ምላጭ የሚመራውን የፍሰት አንግል ይቆጣጠራሉ። ከፍተኛውን የውሃ ኃይል ለመጠቀም የመግቢያ ፍሰት አንግል በጥሩ የጥቃት አንግል ላይ መሆኑን ለማረጋገጥ ይሞክራሉ።