Het basisprincipe van waterkrachtcentrales is het benutten van het hoogteverschil in een waterlichaam voor energieomzetting, oftewel het omzetten van de opgeslagen waterenergie in rivieren, meren, oceanen en andere waterlichamen in elektrische energie. De belangrijkste factoren die de energieopwekking beïnvloeden zijn debiet en hoogteverschil. Debiet verwijst naar het volume water dat per tijdseenheid door een bepaalde locatie stroomt, terwijl hoogteverschil verwijst naar het hoogteverschil, ook wel valhoogte genoemd, van het water dat voor de energieopwekking wordt gebruikt.
Waterkracht is een hernieuwbare energiebron. Hydro-elektriciteit wordt opgewekt door gebruik te maken van de natuurlijke hydrologische cyclus, waarbij water van hoog naar laag stroomt aan het aardoppervlak en energie vrijgeeft. Omdat de hydrologische cyclus doorgaans een jaarlijkse cyclus is, blijven de cyclische kenmerken van de cyclus onveranderd, ondanks de verschillen tussen natte, normale en droge jaren. Daarom heeft het dezelfde kenmerken als zonne-energie, windenergie, getijdenenergie, enzovoort, en behoort het tot de hernieuwbare energiebronnen.
Waterenergie is ook een schone energiebron. Waterenergie is de fysieke energie die van nature in waterlichamen is opgeslagen, die geen chemische veranderingen ondergaat, geen brandstof verbruikt, geen schadelijke stoffen uitstoot en het milieu niet vervuilt tijdens de ontwikkeling en omzetting in elektrische energie. Daarom is het een schone energiebron.
Hydro-elektrische centrales zijn, dankzij hun flexibele en gemakkelijke in- en uitschakelmogelijkheden en snelle aanpassing van het vermogen, de beste bronnen voor piekbelastingvermindering, frequentieregulering en noodstroomvoorziening voor het elektriciteitsnet. Ze spelen een uiterst belangrijke rol in het verbeteren van de werking van het elektriciteitsnet, het verhogen van de stroomkwaliteit en het voorkomen van incidenten. Ze vormen een hoogwaardigere energiebron dan thermische energie, kernenergie, zonne-energie en andere bronnen.
Om natuurlijke waterkracht effectief te benutten, is het noodzakelijk om de ecologische omgeving, technologische mogelijkheden, sociaaleconomische factoren en het operationeel beheer grondig te evalueren voordat hydraulische constructies zoals dammen, omleidingsbuizen of duikers in geschikte delen van de rivier worden gebouwd om de waterstroom te reguleren en de waterhoogte te verhogen. Daarom is de beginfase van het project over het algemeen complex, vereist een grote investering en kent een lange bouwperiode, maar de energieopwekkingsefficiëntie is na voltooiing hoog.
Bij de ontwikkeling van waterkrachtcentrales houden we vaak rekening met het integrale gebruik van de rivierwaterbronnen, waaronder de voordelen voor洪水beheersing, irrigatie, watervoorziening, scheepvaart, toerisme, visserij, houtkap en aquacultuur.
De opwekking van waterkracht wordt beïnvloed door veranderingen in de rivierafvoer, en er is een aanzienlijk verschil in energieopwekking tussen het hoogwater- en het droogseizoen. Daarom vereist de bouw van grote waterkrachtcentrales de aanleg van grote reservoirs, die niet alleen het waterpeil verhogen, maar ook het watervolume jaarlijks (of seizoensgebonden, gedurende meerdere jaren) reguleren en zo het probleem van de onevenwichtige energieopwekking tijdens het natte en droge seizoen op passende wijze oplossen.
Hydro-elektriciteit speelt een uiterst belangrijke ondersteunende rol in de hoogwaardige ontwikkeling van de Chinese economie en samenleving. Sinds het begin van deze eeuw loopt de Chinese waterkrachttechnologie wereldwijd voorop, zoals blijkt uit de Drie Kloven Dam, die bekendstaat als een "nationale schat". Andere megaprojecten op het gebied van waterkracht, zoals Xiluodu, Baihetan, Wudongde, Xiangjiaba, Longtan, Jinping II en Laxiwa, hebben een van de hoogste geïnstalleerde capaciteiten ter wereld.
Geplaatst op: 18 oktober 2024
